Սիրիայում ընթացող ցեղասպանությունը պետք է դաս լինի նաև Հայաստանի համար

Սիրիան, որտեղ Արևմուտքի անմիջական աջակցությամբ իշխանության են եկել իսլամիստ ահաբեկիչները, բռնությունների նոր ալիքի վրա է։ 2024 թվականի դեկտեմբերին Իրանի և Ռուսաստանի դաշնակից Բաշար ալ-Ասադի տապալումից հետո Արևմուտքն իշխանության բերեց Ահմեդ ալ-Շարաայի գլխավորած ահաբեկչական խմբավորումներին։

Ալ-Շարաան փորձում էր համոզել, թե «քաղաքակրթվել» է, խաղաղության և համակեցության կոչեր էր հնչեցնում։ Վերջին օրերին Սիրիայի մի շարք քաղաքներում, այդ թվում` Լաթաքիայում, Բանիասում, Տարտուսում իսկական ցեղասպանություն է ընթանում։ Խիստ նախնական տեղեկություններով` զոհերի թիվն անցնում է մի քանի 1000–ը, թեև իրավապաշտպաններն արդեն 10000-ից ավելի զոհերի մասին են հայտնում։

Ընդ որում, այդ քաղաքներում բազմաթիվ հայեր են բնակվում։ Այս պահին հայտնի է հայ հոր և որդու եղերական սպանության մասին։ Նրանց սպանել են ընդամենն այն պատճառով, որ վերջիններս հայեր են եղել։ Այսպես կոչված, քաղաքակիրթ միջազգային հանրությունը, փոխանակ դատապարտի Սիրիայում կատարվող ցեղասպանությունը, դատապարտել է քրիստոնյա ալավիներին, հայտարարել, թե Ասադին աջակցող ուժերը և Իրանն են սկսել բռնությունները։

Ընթացող ցեղասպանությունը վկայում է, որ Արևմուտքը ոչինչ չի ձեռնարկելու, իսկ թուրքական հովանավորություն ունեցող սիրիական ահաբեկիչները շարունակելու են նույն կերպ։

Արցախյան 44–օրյա պատերազմի ընթացքում Սիրիայից 1000–ավոր ահաբեկիչներ էին տեղափոխվել Ադրբեջան, կռվել ադրբեջանական բանակի կազմում հայերի դեմ, և այն, ինչ այս օրերին տեղի է ունենում Սիրիայում, պետք է դաս լինի նաև Հայաստանի Հանրապետության համար, որի իշխանությունները փորձում են հեռանալ Ռուսաստանից և Իրանից, իրենց ճակատագիրը կապել Թուրքիայի հետ։ Այս ամենը վկայում է, որ Արևմուտքը որևէ կերպ չի աջակցելու նաև հայ ժողովրդին, եթե դրա անհրաժեշտությունը չունենա։ Իսկ թուրքերին սիրաշահելու համար ընդամենը փորձում են Հայաստանից կերտել նոր հակառուսական պլատֆորմ, դուրս մղել տարածաշրջանից Ռուսաստանին՝ այն ամբողջությամբ հանձնելով թուրքերի ձեռքը։

Հայկ Բեգլարյան